نیکوتینآمید ریبوزید برای پارکینسون: کارآزمایی NOPARK نشان داد این مکمل به بیماران کمکی نمیکند

نتایج کارآزمایی NOPARK نشان میدهد که مصرف ۵۰۰ میلیگرم نیکوتینآمید ریبوزید، دو بار در روز و بهمدت یک سال، برای بیماران مبتلا به پارکینسون زودرس سودی نداشت. نمره کل MDS-UPDRS در گروه مکمل بهطور میانگین ۲٫۴۵ واحد بدتر شد و در گروه دارونما ۰٫۲۷ واحد بهتر شد. اختلاف تعدیلشده ۲٫۷۲ واحد به نفع دارونما بود (P=0.02). نمره علائم غیرحرکتی (NMSS) نیز در گروه مکمل بیشتر بدتر شد (اختلاف ۴٫۲۲ واحد؛ P=0.009).
نتیجه با پیشبینیهای اولیه همخوان نبود. مطالعات حیوانی و کارآزماییهای کوچک قبلی (NADPARK و NR-SAFE) امیدوارکننده بودند و نشانههایی از اثر زیستی و بهبود علائم گزارش کرده بودند. اما در این کارآزمایی بزرگتر و طولانیتر، این نشانهها به فایده بالینی تبدیل نشدند. نویسندگان میگویند این موضوع پرسشهایی درباره اثر افزایش پایدار NAD در پارکینسون ایجاد میکند.
مکمل از نظر زیستی فعال بود. سطح NAD خون در گروه مکمل بهطور چشمگیری بالا رفت، اما بعد از ۵۲ هفته تفاوت معناداری در نسبت NAD به ATP مغز دیده نشد. نویسندگان احتمال میدهند این به کاهش تدریجی پاسخ مغز در طول زمان یا حساسیت محدود روش اندازهگیری مربوط باشد.
اندازه اختلاف کوچک بود، اما ثابت. اختلاف نمره کل از آستانههای رایج تفاوت بالینی مهم (۵٫۲ واحد برای بدتر شدن) کمتر بود. با این حال، تحلیلهای حساسیت، زیرگروهها و چند هدف بالینی همگی در یک جهت (به نفع دارونما) بودند. تفاوتها در زیرگروهها از نظر آماری معنادار نبود و نباید شاهد اثر متفاوت در گروههای خاص تلقی شود.
دلیل بدتر شدن مشخص نیست. نویسندگان دو فرضیه مطرح میکنند: افزایش پایدار NAD ممکن است از راه سازوکارهای ناشناخته در پارکینسون اثر نامطلوب داشته باشد، یا نیکوتینآمید ریبوزید با داروهای دوپامینی برهمکنش داشته باشد. آنها تأکید میکنند هر دو فرضیه هنوز نیازمند بررسی است. نتایج خنثی در تصویربرداری DaT-SPECT هم با تسریع تخریب نورونهای دوپامینی سازگار نیست، هرچند این روش در یک سال حساسیت محدودی دارد.
ایمنی. از نظر تعداد کلی عوارض جانبی تفاوت معناداری وجود نداشت (۵۴٫۶٪ در برابر ۵۳٫۷٪) و عوارض جدی در گروه مکمل کمتر گزارش شد (۸٫۳٪ در برابر ۱۴٫۱٪). فشار خون بالا و کمبود فولات در گروه مکمل بیشتر دیده شد.
اهمیت عملی. نویسندگان به مصرف گسترده این مکمل بهصورت بدون نسخه و افزایش تعداد کارآزماییهای افزایش NAD اشاره میکنند و میگویند این یافتهها اهمیت بالینی فوری دارند.
محدودیتها. ارزیابیها در حالت مصرف دارو انجام شد و ممکن است تفاوتهای کوچک حرکتی را کمتر نشان دهد. دوره شستوشوی دارو نبود، بنابراین تفکیک اثر علامتی از اثر تغییردهنده مسیر بیماری دشوار است. تصویربرداری DaT-SPECT هم نمیتواند تغییرات کوچک را در یک سال کاملاً رد کند. همچنین گروه دارونما بهتر یا ثابت ماند که ممکن است حساسیت مطالعه را برای کشف اثر کم کرده باشد، هرچند نویسندگان میگویند این موضوع بدتر شدن گروه مکمل را توضیح نمیدهد.
نکته برای بیماران و خوانندگان: این نتایج مربوط به پارکینسون مرحله اولیه و همان دوز ۵۰۰ میلیگرم دو بار در روز است. اگر این مکمل را مصرف میکنید، شروع یا قطع آن را با متخصص مغز و اعصاب در میان بگذارید و بدون مشورت پزشک داروهای پارکینسون را تغییر ندهید/جاما



