آکادمی اطفال آمریکا:رادیوگرافی قفسه سینه (Chest X-ray یا CXR) بهطور گسترده برای پایش بیماران بستری، بهویژه کودکانی که دچار ذاتالریه پیچیده هستند و برای آنها لوله قفسه سینه (چستتیوب) گذاشته شده است، استفاده میشود. با این حال، مطالعات اخیر نشان دادهاند که انجام روتین و روزانه این تصویربرداریها، اغلب ارزش تشخیصی افزودهای ایجاد نمیکند و در عوض منجر به افزایش دریافت اشعه، هزینههای درمانی و استفاده بیشازحد از منابع سلامت میشود.
این مقاله با هدف بررسی میزان تنوع در درخواست رادیوگرافی قفسه سینه در بیمارستانهای مختلف و همچنین تأثیر این تفاوتها بر پیامدهای بالینی و هزینهها انجام شده است.
هدف مطالعه
هدف اصلی این پژوهش شامل دو محور بود:
بررسی میزان تفاوت بین بیمارستانها در درخواست رادیوگرافی قفسه سینه پس از گذاشتن چستتیوب در کودکان مبتلا به ذاتالریه پیچیده
مقایسه پیامدهای بالینی مانند عوارض مرتبط با لوله قفسه سینه، طول مدت بستری، هزینههای بیمارستانی و بستری مجدد ۳۰ روزه
روش انجام مطالعه
این مطالعه بهصورت چندمرکزی و مقطعی انجام شد و از دادههای پایگاه اطلاعاتی PHIS (Pediatric Health Information System) استفاده کرد. دادهها مربوط به کودکان ۶ ماهه تا ۱۸ سالهای بود که بین سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳ به دلیل ذاتالریه پیچیده تحت توراکوستومی قرار گرفته بودند.
برای هر بیمار بررسی شد که در چه درصدی از روزهای بستری پس از گذاشتن چستتیوب، حداقل یک رادیوگرافی قفسه سینه انجام شده است. سپس بیمارستانها بر اساس میزان استفاده از CXR به چهار گروه (چارک) تقسیم شدند.
نتایج اصلی
در مجموع ۱۸۱۷ کودک در ۳۵ بیمارستان مورد بررسی قرار گرفتند.
میزان انجام رادیوگرافی قفسه سینه پس از توراکوستومی بین بیمارستانها بسیار متغیر بود (از حدود ۳۰٪ تا بیش از ۹۰٪ روزهای بستری).
هیچ تفاوت معناداری بین بیمارستانهای با مصرف زیاد و کم CXR از نظر موارد زیر دیده نشد:
بروز پنوموتوراکس پس از اقدام
نیاز به گذاشتن مجدد چستتیوب
طول مدت بستری در بیمارستان
بستری مجدد طی ۳۰ روز
اما بیمارستانهایی که رادیوگرافی بیشتری انجام میدادند، هزینههای بالاتری در بخش تصویربرداری، دارو و آزمایشگاه داشتند.
بحث و تفسیر
نتایج این مطالعه نشان میدهد که انجام مکرر و روتین رادیوگرافی قفسه سینه در کودکان مبتلا به ذاتالریه پیچیده که چستتیوب دارند، لزومی ندارد و منجر به بهبود پیامدهای بالینی نمیشود. در مقابل، این اقدام میتواند هزینههای درمانی و مواجهه کودکان با اشعه را افزایش دهد.
نویسندگان پیشنهاد میکنند که درخواست CXR باید بر اساس وضعیت بالینی بیمار و نشانههای هشداردهنده انجام شود، نه بهصورت روتین روزانه.
نتیجهگیری
این مطالعه تأکید میکند که:
تنوع زیادی در استفاده از رادیوگرافی قفسه سینه بین بیمارستانها وجود دارد
استفاده بیشتر از CXR، مزیت بالینی قابلتوجهی ایجاد نمیکند
کاهش تصویربرداری غیرضروری میتواند به کاهش هزینهها و افزایش ایمنی کودکان کمک کند
کاربرد بالینی
این مقاله میتواند مبنایی برای:
تدوین راهنماهای بالینی مبتنی بر شواهد
کاهش اقدامات تشخیصی غیرضروری
بهینهسازی مراقبت از کودکان مبتلا به ذاتالریه پیچیده
منبع:::::
معرفی سونوگرافی در محل مراقبت- روشی تکمؤسسهای برای آموزش اعضای هیئت علمی PHM
