عوارض قلبی–عروقی مرتبط با مهارکنندههای ایست بازرسی ایمنی: بیانیه موقعیت انجمن بینالمللی کاردیوآنکولوژی
در دهه گذشته، درمان سرطان با ظهور مهارکنندههای ایست بازرسی ایمنی (ICIs) متحول شده است.
با این حال، این روش درمانی میتواند موجب بروز عوارض ایمنیمحور (irAEs) شود که هر اندامی را درگیر میکنند و گاهی تهدیدکننده حیات هستند.
طبق دادههای جدید، مرگومیر ناشی از این عوارض از ۱۴٪ قبل از سال ۲۰۱۶ به حدود ۷.۳٪ در سالهای ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ رسیده است. همچنین مرگومیر میوکاردیت ناشی از ICI نیز از ۴۵.۵٪ به ۲۳٪ کاهش یافته است.
شیوع عوارض قلبی–عروقی
-
میوکاردیت ناشی از ICI: حدود ۰.۷۵٪ در درمانهای تکدارویی و ۱ تا ۲٪ در درمانهای ترکیبی
-
پریکاردیت: شیوع ۰.۵۵%
-
مرگ قلبی: 0.۶۷%
-
اختلالات هدایتی: 0.۸۵%
-
سندرمهای کرونری حاد (ACS): حدود ۱.۷۳%
-
سکته مغزی: 2.۱۷%
-
آریتمیهای تند (تاکیآریتمیها): حدود ۳.۱۵%
-
نارسایی قلب: 3.۴۰%
-
افیوژن پریکارد: 3.۹۸%
این دادهها نشان میدهد که اگرچه میوکاردیت نادر است اما بیشترین خطر مرگ را نسبت به سایر عوارض دارد.
اهداف مقاله
این بیانیه تخصصی با هدایت انجمن بینالمللی کاردیوآنکولوژی (IC-OS) تدوین شده و بر موارد زیر تمرکز دارد:
-
تشخیص و مدیریت عوارض قلبی–عروقی ناشی از ICI
-
رویکرد طبقهبندی شدت میوکاردیت
-
راهکارهای تصمیمگیری درباره ادامه یا توقف درمان ICI
-
بررسی شکافهای دانشی موجود در این حوزه
مهمترین نکات بالینی (Bullet Points)
-
میوکاردیت ناشی از ICI از افزایش تروپونین بدون علامت تا میوکاردیت شدید و کشنده طیف متنوعی دارد.
-
بیماران ممکن است دچار آریتمی، نارسایی قلب، تاکوتسوبو، ایسکمی یا پریکاردیت شوند.
-
نقش تیم چندتخصصی (کاردیولوژی + انکولوژی + ایمونولوژی) در مدیریت بیماران کلیدی است.
-
بیماریهای عروق کرونر شایعترین تشخیص افتراقی در بیمارانی است که با درد قفسه سینه مراجعه میکنند.
اصل مقاله:
- مهارکنندههای ایست بازرسی ایمنی – اثرات سمی قلبی عروقی مرتبط
