تشخیص و مدیریت رینوسینوزیت حاد در بزرگسالان: به‌روزرسانی راهنمای بالینی و نکات بالینی
رینوسینوزیت در صورتی حاد دسته‌بندی می‌شود که کمتر از ۴ هفته طول بکشد و در صورتی مزمن است که بیش از ۱۲ هفته ادامه داشته باشد. رینوسینوزیت حاد عودکننده نیز به‌صورت ۴ حمله یا بیشتر در سال بدون تداوم علائم میان حمله‌ها تعریف می‌شود. هر سال نزدیک به ۱۲ درصد بزرگسالان ایالات متحده گزارش می‌کنند که تشخیص رینوسینوزیت برایشان مطرح شده است. این مقاله مروری بر تشخیص بالینی و درمان رینوسینوزیت حاد در جمعیت عمومی بیماران سرپایی دارد.
تعریف بالینی رینوسینوزیت حاد باکتریایی:
رینوسینوزیت حاد باکتریایی با وجود ترشح چرکی بینی همراه با انسداد بینی و درد، فشار یا احساس پری صورت تعریف می‌شود که یا حداقل ۱۰ روز بدون بهبود ادامه یابد یا پس از بهبود اولیه در فاصله ۱۰ روز بدتر شود. علائم کمتر از ۱۰ روز که بدتر نمی‌شوند، معمولاً منشأ ویروسی دارند. تب به‌طور قابل‌اعتماد علت باکتریایی را از ویروسی جدا نمی‌کند و جزو معیارهای تشخیصی نیست.
تصویربرداری:
استفاده معمول از رادیوگرافی یا سی‌تی‌اسکن سینوس‌ها برای تشخیص رینوسینوزیت حاد توصیه نمی‌شود. تصویربرداری باید به بیمارانی محدود شود که به عوارض رینوسینوزیت حاد باکتریایی (مانند عفونت اربیتال، داخل‌جمجمه‌ای یا بافت نرم) مشکوک هستیم؛ چراکه افزون بر مواجهه غیرضروری با پرتو و هزینه، اختصاصیت کافی برای تمایز علت ویروسی از باکتریایی ندارد.
انتظار همراه با پایش و رویکرد درمانی:
در ۱۰ روز نخست بیماری، برای رینوسینوزیت حاد بدون عارضه آنتی‌بیوتیک توصیه نمی‌شود. با توجه به بهبودی خودبه‌خودی شایع و عوارض نادر در صورت عدم مصرف آنتی‌بیوتیک، «انتظار همراه با پایش» و پیگیری نزدیک توصیه می‌شود. بیماران باید ۳ تا ۵ روز پس از شروع علائم (یا پس از تشخیص) بازبینی شوند.
انتخاب و تجویز آنتی‌بیوتیک:
اگر برای رینوسینوزیت حاد باکتریایی آنتی‌بیوتیک تجویز شود:
- داروی خط اول: آموکسی‌سیلین به مدت ۵ تا ۷ روز (به‌دلیل ایمنی، اثربخشی و هزینه پایین). افزودن کلاوولانات لزوماً نرخ شکست درمان را کاهش نداده است.
- آلرژی به پنی‌سیلین (با واسطه IgE): داکسی‌سایکلین یا سفالوسپورین نسل سوم (با یا بدون کلیندامایسین) به‌عنوان جایگزین استفاده می‌شوند.
تسکین علائم و درمان‌های کمکی:
- مسکن‌های خوراکی بدون نسخه (مانند NSAIDs یا استامینوفن)
- کورتیکواستروئیدهای موضعی داخل بینی (که به رفع علائم کمک می‌کنند)
- شست‌وشوی بینی با محلول سالین
- نکته: استروئیدهای سیستمیک، ضداحتقان‌ها، آنتی‌هیستامین‌ها و گایافنزین به‌دلیل نبود شواهد قویِ پشتیبان، توصیه نمی‌شوند.
توصیه بالینی کلیدی:
فئوهیفومایکوزیس و رینوسینوزیت‌های مقاوم یا عودکننده نیازمند بررسی دقیق بالینی و در صورت نیاز ارجحیت دادن به درمان‌های هدفمند، پرهیز از تجویز بی‌رویه‌ی آنتی‌بیوتیک و پیگیری منظم هستند.
مقاله اصلی:
