شرکت هاچ‌مد (Hutchmed) نتایج مثبت فاز ۳ کارآزمایی بالینی SANOVO را اعلام کرد؛ این مطالعه، به ارزیابی ترکیب اورپاتیس (ORPATHYS) – ساوولیتینیب و تاگریسو (TAGRISSO) – اوسیمرتینیب در بیمارانِ قبلاً درمان‌نشده (Treatment-naïve) مبتلا به سرطان ریه سلول غیرکوچک (NSCLC) با جهش EGFR و بیان بیش از حد پروتئین MET پرداخته است. این داده‌ها که در کنگره ESMO 2026 ارائه شدند، بهبودهای -از نظر آماری- معنادار و از نظر بالینی حائز اهمیتی را در بقای بدون پیشرفت بیماری (PFS) در مقایسه با تک‌درمانی با تاگریسو نشان دادند.
پروفسور یی-لانگ وو اظهار داشت: «نتایج کارآزمایی SANOVO، نقطه عطفی بنیادین در نحوه مواجهه ما با خط اول درمان سرطان ریه جهش‌یافته EGFR به شمار می‌رود. از نظر تاریخی، همزمانی تغییرات MET همواره با پیامدهای درمانی ضعیف در مواجهه با مهارکننده‌های تیروزین کیناز EGFR (یا همان EGFR-TKIها) همراه بوده است؛ موضوعی که ضرورت انجام آزمایش برای تغییرات MET را در بدو تشخیص و همچنین هنگام پیشرفت بیماری دوچندان می‌کند.»
وی افزود: «این نتایج که به‌طور بالقوه قادر به تغییر رویه بالینی روتین هستند، نشان دادند که افزودن ساوولیتینیب به اوسیمرتینیب، میانه بقای بدون پیشرفت بیماری (PFS) را در جمعیت با بیان بالای MET به میزان بیش از یک سال، و در کل جمعیت تحت مطالعه به میزان ۱۱ ماه در خط اول درمان سرطان ریه با جهش EGFR و بیان بیش از حد MET افزایش داده است.»
«این داده‌ها همراه با فایده بالینی بسیار امیدوارکننده در شانس بقای کلی (OS)، پتانسیل تحول‌آفرین این رویکرد درمانی تماماً خوراکی و هدایت‌شده با بیومارکر را برای جمعیتی از بیماران تثبیت می‌کند که در آن‌ها بیان بیش از حد همزمان MET ممکن است مزایای بلندمدت مونوتراپی با EGFR-TKI را محدود سازد.»
در جمعیت تحت تحلیل با قصد درمان (ITT)، این درمان ترکیبی خطر پیشرفت بیماری یا مرگ را تا ۴۴٪ کاهش داد؛ به‌طوری‌که میانه بقای بدون پیشرفت بیماری (PFS) به ۲۴٫۹ ماه در برابر ۱۳٫۸ ماه برای تاگریسو به تنهایی رسید. در زیرگروه با بیان بالای MET، کاهش خطر به ۵۵٪ رسید و میانه PFS برابر با ۲۴٫۸ ماه در مقایسه با ۱۱٫۱ ماه ثبت شد. شانس بقای کلی (OS) نیز بهبود یافت؛ به‌گونه‌ای که میانه شانس بقای کلی، به ۴۴٫۵ ماه در مقایسه با ۳۴٫۹ ماه رسید و نرخ بقای سه‌ساله ۶۷٫۴٪ در برابر ۴۷٫۴٪ گزارش شد.
منبع:۲۹ اکتبر ۲۰۲۶ | Pharma Times
